Instance segmentation is een computervisietechniek die elk afzonderlijk object in een afbeelding detecteert en pixel voor pixel omlijnt. In tegenstelling tot semantische segmentatie onderscheidt ze ook objecten van dezelfde klasse: drie personen krijgen drie afzonderlijke maskers in plaats van één gedeeld vlak. Ze wordt bijvoorbeeld gebruikt bij kwaliteitscontrole, medische beeldvorming, robotica of het tellen van producten in een schap.
Agents, workflows en sjablonen in één werkruimte – gratis demo van 24 uur.
Demo startenSemantische segmentatie wijst aan elke afzonderlijke pixel in een afbeelding een klasse toe, zoals weg, voertuig, persoon of lucht. Het resultaat is een soort kleurgecodeerde kaart van de beeldinhoud. In tegenstelling tot instantiesegmentatie worden objecten van hetzelfde type niet onderscheiden: drie auto’s worden samen als “auto” behandeld. Het wordt bijvoorbeeld gebruikt bij autonoom rijden, in medische beeldvorming om weefsel af te bakenen en bij de analyse van lucht- en satellietbeelden.
Computervisie is een deelgebied van AI waarin computers afbeeldingen en video interpreteren. Typische taken zijn het herkennen en lokaliseren van objecten, het lezen van tekst in afbeeldingen en het meten van onderdelen. De technologie wordt bijvoorbeeld gebruikt bij kwaliteitscontrole in de productie, in rijhulpsystemen, in de logistiek en in medische beeldvorming.
Beeldherkenning is een deelgebied van computervisie waarin software herkent wat een afbeelding toont – objecten, personen, tekst, logo’s of scènes. Het is meestal gebaseerd op neurale netwerken die zijn getraind op grote aantallen gelabelde afbeeldingen. Toepassingen variëren van kwaliteitscontrole in de productie en het sorteren van productfoto’s tot ondersteuning bij medische beeldvorming. Bij afbeeldingen van personen verdienen gegevensbescherming en mogelijke bias bijzondere aandacht.
Pose-estimatie is een computervisietechniek die de houding van mensen, of de positie en oriëntatie van objecten, in beelden of video bepaalt. Meestal herkent een model sleutelpunten zoals schouders, ellebogen en knieën en verbindt die tot een skelet. Het wordt bijvoorbeeld gebruikt in fitnessapps die oefeningen controleren, bij ergonomische analyses van werkplekken, in sportanalyse en in de robotica.
